A1 toont goed voetbal en mentaliteit, ondanks verlies
De laatste weken doen allerlei wilde verhalen de ronde, d.w.z. dat de A1 van Bernisse “onherkenbaar” zou zijn. Al tweemaal achter elkaar gewonnen met overwegend goed voetbal, dat was de teneur. Nieuwsgierig geworden door deze geruchten toog ondergetekende afgelopen zaterdag naar het hoofdveld van de lokale voetbalvereniging.
Onder fantastische omstandigheden stonden deze middag de A1, overigens een mix van PFC- en Bernisse jeugd zo werd mij verteld, en ’s Gravendeel A1 tegen over elkaar. Wat mij wel opviel was de hoeveelheid zand op het veld, maar dat schijnt normaal te zijn voor de tijd van het jaar en noodzakelijk voordat de echt natte (nou ja…) periode aanbreekt. De A1, zo begreep ik, herbergt 2 2e-jaars A, een aantal 1e jaars A-spelers en zelfs een aantal B-spelers. Waaruit maar eens te meer blijkt dat een samenwerking tussen beide verenigingen meer dan noodzakelijk is.
De eerste helft gaf een gelijk opgaande strijd te zien. En het moet gezegd, met Bernisse A1 met de beste en mooiste kansen. Alleen werden deze op de een of andere manier niet verzilverd. De keeper stond in de weg of de bal vloog over of naast. Daar tegenover stonden ook een aantal kansen voor ’s Gravendeel. Vooral omdat het middenveld en de achterhoede op sommige momenten te slap acteerden. Gelukkig stond het vizier bij de tegenstander niet al te scherp, anders zou Bernisse tegen een achterstand zijn opgelopen. Met een 0-0 stand gingen beide ploegen de rust in.
In de tweede helft een ander beeld. Bernisse werd sterker en sterker. Een knappe prestatie, in aanmerking genomen, dat deze ploeg vrijwel de gehele voorbereiding werd geconfronteerd met verliespartijen regen vrijwel gelijkwaardige ploegen. Maar nee, duels werden gewonnen, de beuk ging erin en het was feitelijk wachten op de eerste treffer. Maar …, die kwam er niet. Om mij heen hoorde ik diverse mensen al zeggen “de eerste die scoort, wint deze wedstrijd”. En zo geschiedde.
Ca. een kwartier voor tijd zetten ’s Gravendeel een goede aanval op en wist uit een mooie counter de 0-1 te scoren. Bernisse leek even geknakt, gooide nog meer vuur in de strijd en zette alles op alles om de 1-1 te scoren. Maar kreeg het deksel op de neus, want wederom uit een counter scoorde de tegenstander de tweede treffer. En nog gaf Bernisse niet op! Vol vuur en met de nodige passie werden alle risico’s genomen en jawel de beloning kwam, overigens terecht gegeven door de prima acterende scheidsrechter, in de vorm van een strafschop: 1-2. Nog 2 minuten te spelen en Bernisse gooide werkelijk alle remmen los. Achterin 1-op-1 spelend wilde de thuisploeg de gelijkmaker forceren, wat goed werd afgestraft door ’s Gravendeel bij de eerste de beste gelegenheid. En weer deed een counter Bernisse de das om, overigens een prachtige treffer: 1-3.
Na het laatste fluitsignaal storten de spelers van Bernisse gedesillusioneerd ter aarde. Begrijpelijk, na zo’n prima pot voetbal. Natuurlijk waren er af en toe fouten gemaakt, maar als je als ploeg zoveel kansen weet te creëeren, in de tweede helft de tegenstander zo met de rug tegen de muur weet te zetten, dan hoef je jezelf niets te verwijten. Natuurlijk is het dan jammer, dat er te weinig is gescoord. Maar de volgende keer vliegen deze er wel in. Ik hoorde een ouder van ’s Gravendeel ook zeggen, “drie punten in de knip, maar Bernisse had op z’n minst een gelijkspel verdiend”!
De voorstelling van Bernisse biedt hoop en de kans is zeer groot dat ondergetekende volgende week eens in Zwartewaal gaat kijken. Want de A1 van die club schijnt de volgende tegenstander te zijn.
Een aandachtig toeschouwer